01.06.2026 – 13.06.2026
///English below///
#ППф 2026 се случува помеѓу задоволството, отпорот, хуморот и заедничката имагинација на јавното, како констелација од практики што го истражуваат и прикажуваат перформансот како уметнички израз и проширено културно поле. Односно, како простор за колективна имагинација, втелеснето знаење и преосмислување на начините и вредностите преку кои се спојуваме, дејствуваме и живееме заедно. Перформансот содржи и политичка дејствителност што создава социјалности, движејќи се на пресекот на танцот, театарот и визуелните уметности. Преку претстави, работилници, предавања, перформативен патопис, технобурлеска и визуелен есеј, програмата отвора привремени простори и сврзува темпоралности каде што телата, сеќавањата, желбите и политичките имагинации заедничкуваат и се испреплетуваат. Ова издание на фестивалот обединува уметнички практики што инсистираат на трансформативниот потенцијал на телесното искуство формирано преку соработка, дискурзивни преплетувања, продукција на социјалности и јавно добро каде што се создава и политичката дејствителност на перформансот.
Преку Pleasure Practice на лусијана ачугар и споделувањата на кореограф(к)ите Дарио Барето Дамас (ЕСП), Теодора Ежовска (МКД), Александар Георгиев (МКД), Викторија Илиоска (МКД), Ева Приечкова (СВК), Зринка Узбинец (ХРВ), и Зузана Жабкова (СВН) и истражувачките Биљана Тануровска-Ќулавковски (МКД) и Ана Летуниќ (ХРВ), се отвора простор за истражување на танцовото тело како дејствител што овозможува ослободување, исцелување и утописка можност за ре-создавање. Во оваа танцова лабораторија ачугар ја споделува својата практика на танцовото тело кое се спротивставува на дисциплинирачките и хиерархиски режими на телесност и на срамот што е впишан во нив, со цел отворање кон поослободено, пооснажено и подлабоко втелеснување- преку задоволство, ранливост и колективно поврзување. Кореограф(к)ите, исто така, се надоврзуваат споделувајќи ги своите пристапи кон споделување на кореографијата, каде што таа станува практика на одучување на наследените структури на продукција на знаење, при што архивите ги пренесуваме преку соработнички, феминистички и други критички рефлексии и методи. Овој кореографски пристап конпренос на знаење ќе биде дел од Култренинг, програма наменета за пренос на современиот танц кон пошироката јавност и професионалците, кореографска размена во која сите заинтересирани можат да се вклучат.
Прашањата околу важноста на јавниот простор, меморијата, создавањето на социјалности и колективниот живот се во фокусот на Амам интернационала – под куполите, каде што Бојан Ѓорѓев, театарски режисер, и Синиша Илиќ, визуелен уметник, заедно со соработниците се навраќаат кон остатоците од амамите на нашите простори, истражувајќи ги како архитектури на средби, меморија на дружења, места на креирање телесности каде што изникнува и се создава социјалноста. Истражувајќи ги и вдлабувајќи се во потенцијалноста што изникнува под нивните исчезнувачки куполи, перформативниот патопис реактивира заборавени форми на здружување и дружење и предлага колективна имагинација како чин на повторна изградба на културното наследство како заеднички јавен простор, преку кој симболички се обновува просторот за средба и грижа. Со овој гест, учесниците ја реконфигурираат идејата за амамот како место на општествена имагинација, во кое повторно се кореографира односот меѓу архитектурата, телото и заедницата како отворена рамка за колективно искуство и создавање социјалности, каде што се вклучени сите различни тела и заедно испишуваат нови имагинации за иднината.
Програмата понатаму се отвора кон меморијата поврзана со историите на капитализмот, колонијализмот и производството на слики што го реобликуваат јавниот простор и социјалниот капитал. Во Opium Clippers, Неја Томшич нè води низ приказните за чајот, трговијата, опиумот и империјата, следејќи како глобалните системи на екстракција и потрошувачка продолжуваат да ги обликуваат современите реалности.
Од друга страна, Image Snatchers на The Feminalz изведува прашања во просторот на технобурлеската и поп-културната саботажа, разоткривајќи ги апсурдите и насилствата вградени во родовите норми, национализмот, популизмот и медиумски произведените идентитети, преку хумор, ексцес и перформативна дестабилизација. Овој перформанс е овозможен преку другарувањето на фестивалот со „Скопје Прајд Викенд“, каде што нашата политичка дејствителност е да создаваме заедно – како форма на отпор конмаргинализирањето и отсуството на поддршка за просторите каде што овие теми се отвораат и се изведуваат.
Низ овие различни уметнички јазици, ППф создава простор каде што перформансот е уметничка, но и поширока културна практика на колективно дејствување, чувствување, паметење, преиспитување и замислување поинаку на просторите околу нас и на институциите на уметноста.
Пресекувајќи формални уметнички дисциплини и социо-политички теми, ППф спојува, обединува, соединува уметници, публики, истражувачи и заедници преку дела и формати на изразност и на изведба, каде што се создаваат темпоралности во кои се споделуваат средствата со кои располагаме – помеѓу телата и архитектурите, задоволството и отпорот, архивите и иднините, интимноста и политиката.
Во време обележано со исцрпеност, фрагментација, насилство и забрзани форми на потрошувачка, Перформанс Платформа фестивал го разбира перформансот како кревко, но истрајно место за испробување и вежбање на други начини на продукција и прикажување на уметноста, како и на заедничко постоење.
Текстот е на Биљана Тануровска-Ќулавковски – кураторка на фестивалот
Организатор на Перформанс Платформа фестивал (ППф) 2026: Локомотива – Центар за нови иницијативи во уметноста и културата
Соработници, пријатели, другари и партнери на фестивалот во јунската програма: Викенд на гордоста – Скопје, Факултет за драмски уметности – Скопје, КСП Центар-Јадро, Музеј на Македонија, Факултет за работи што не се учат (ФРУ), Младински културен центар (МКЦ) и феминистичката платформа Медуза;
Кураторка на ППФ 2026 / јуни: Биљана Тануровска-Ќулавковски
Финансии: Емилија Чочкова
Извршен продуцент: Дино Чупевски
Координација и комуникации: Љубомир Фаизов
Администрација: Ѓурѓица Христовска
Превод и лектура на англиски и македонски: Нена Николиќ
Графички дизајн: Софија Цветковиќ
Перформанс Платформа фестивалот 2026 – пролетна едиција е активност поддржана во рамки на проектот „Култура за развој“ на Владата на Швајцарија, кој се имплементира од Хартефакт Фонд; Министерството за култура и туризам на Република Северна Македонија; проектот Dance Map кој добива финансиска поддршка од Програмата за истражување и иновации на Европската Унија – Horizon Europe и од програмата GPS/Global Practice Sharing на Movement Research, како дел од сезоната по повод 10-годишнината на GPS, со поддршка од Trust for Mutual Understanding. Содржината/изразените мислења во овој текст никогаш не можат да се толкуваат како ставови на донаторите.
///
#PPf 2026 unfolds inbetween pleasure, resistance, humor, and the shared imagining of the public, as a constellation of practices that explore and present performance as an artistic practice and an expanded cultural field. That is, as a space for collective imagining, embodied knowledge, and for rethinking the ways and values through which we connect, act, and live together. Performance also carries a political agency that creates socialities through its movement at the intersection of dance, theatre, and visual arts. Through performances, workshops, lectures, a performative travelogue, a technoburlesque, and a visual essay, the program opens temporary spaces and connects temporalities where bodies, memories, desires, and political imaginings are commoning and intertwining. This festival edition brings together artistic practices that insist on the transformative potential of bodily experiences shaped through collaboration, discursive entanglements, the production of socialities and the public good where the political agency of performance also emerges.
luciana achugar’s Pleasure Practice and contributions by choreographers Darío Barreto Damas (ESP), Teodora Ezhovska (MKD), Aleksandar Georgiev (MKD), Viktorija Ilioska (MKD), Eva Priečková (SVK), Zrinka Uzbinec (HRV) and Zuzana Žabková (SVN), and researchers Biljana Tanurovska-Kjulavkovski (MKD) and Ana Letunić (HRV), open up space for exploring the dancing body as an agent enabling liberation, healing, and the utopian possibility of re-creation. Within the dance laboratory, achugar shares her practice of a dancing body that resists the disciplinary and hierarchical regimes of embodiment and the shame inscribed within them, opening towards a more liberated, empowered, and deeply embodied way of being – through pleasure, vulnerability and collective connection. The choreographers follow up by sharing their own approaches to the transmission of choreography, where choreography becomes a practice of undoing the inherited structures of knowledge production, while we are carrying the archives through collaborative, feminist, and other critical reflections and methodologies. This choreographic approach to knowledge transmission will also be part of Kultrening, a program dedicated to sharing contemporary dance with broader public and professionals, a choreographic exchange open to everyone interested in participating.
Questions on the importance of public space, memory, the production of socialities, and collective life are at the core of Hammam International – Under the Domes, where theatre maker Bojan Đorđev and visual artist Siniša Ilić, together with collaborators, revisit the ruins of hammams across the region, exploring them as architectures of encounter, as memories of gathering, and as sites for creating embodiments where sociality emerges and is produced. By exploring and delving into the potentialities emerging under their disappearing domes, the performative travelogue reactivates forgotten forms of coming together and togetherness , proposing collective imagining as an act of rebuilding cultural heritage as a shared public space through which spaces of encounter and care are symbolically reimagined. Through this gesture, participants reconfigure the idea of the hammam as a place of social imagining, where the relationship between architecture, the body, and community is choreographed anew as an open framework for collective experience and the production of socialities, where different bodies are included, inscribing together new imaginings of the future.
The program further opens towards memories linked to the histories of capitalism, colonialism, and the production of images that reshape public space and social capital. In Opium Clippers, Neja Tomšič guides us through stories about tea, trade, opium, and empire, tracing how global systems of extraction and consumption continue to shape contemporary realities.
On the other hand, Image Snatchers by The Feminalz performs questions within the space of technoburlesque and pop-cultural sabotage, exposing the absurdities and violences embedded in gender norms, nationalism, populism, and media-produced identities through humor, excess, and performative destabilization. This performance is made possible through the festival’s comradeship with the Skopje Pride Weekend, where our political agency is in creating together – as a form of resistance against marginalization and the absence of support for the spaces where these themes are opened up and performed.
Moving through these diverse artistic languages, PPf creates a space where performance is an artistic as well as extended cultural practice of collective action, feeling, remembering, rethinking, and imagining differently the spaces around us and the institutions of art.
Intersecting formal artistic disciplines and socio-political themes, PPf connects, brings together, unites artists, audiences, researchers and communities through works and formats of expression and performance, creating temporalities in which the resources at our disposal are shared – between bodies and architectures, pleasure and resistance, archives and futures, intimacy and politics.
In a time marked by exhaustion, fragmentation, violence and accelerated forms of consumption, Performance Platform festival understands performance as a fragile yet persistent space for rehearsing and practicing other ways of producing and presenting art, as well as other ways of being together.
Text by Biljana Tanurovska-Kjulavkovski – festival curator
Performance Platform festival (PPf) 2026 is organized by Lokomotiva – Centre for New Initiatives in Arts and Culture
Collaborators, friends, comrades and partners of the festival’s edition in June: Skopje Pride Weekend, Faculty of Dramatic Arts – Skopje, SCS Centar-Jadro, Museum of Macedonia, Faculty of thing that can’t be learned (FRU), Youth Cultural Centre (MKC) and the feminist platform Meduza.
Curator of PPf 2026 / June edition: Biljana Tanurovska-Kjulavkovski
Finance Director: Emilija Chochkova
Executive Producer: Dino Chupevski
Coordination and communications: Ljubomir Faizov
Administration: Gjurgica Hristovska
Translation and proofreading in English and Macedonian: Nena Nikolikj
Graphic design: Sofija Cvetkovikj
Performance Platform festival 2026 – Spring Edition is an activity in the frame of the Swiss project Culture for Development implemented by Heartefact Fund; Ministry of culture and tourism of the Republic of North Macedonia; the project Dance Map that receives funding from the European Union Research and Innovation Programme – Horizon Europe and the GPS/Global Practice Sharing Program at Movement Research, as part of the GPS 10th Anniversary Season, with funding from the Trust for Mutual Understanding. The content/opinions can in no way be considered to reflect the views of the donors.